KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2019/2679 E., 2019/11450 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Temmuz 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1-Anayasanın 141. ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat ve CMK’nın 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulması,
2-Dosya içeriğinden; olay tarihinde gece vakti suça sürüklenen çocuk ... ile temyiz dışı ... ve ...’in, Durağan Orman İşletme Müdürlüğüne ait olup adet gereği yol kenarında açıkta istiflenen odunlardan yaklaşık 100 kg odunu ... plakalı Kartal marka araca yükledikleri, aracın olay yerinden uzaklaşmak üzere hareket ettiği sırada, orman muhafaza memuru olan tanıkların araçla kesintisiz takibi sonucu yakalanmalarını engellemek amacıyla arabanın arkasında bulunan suça konu odunları yere atarak kaçtıklarının anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 35. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Çalınmaya teşebbüs edilen 100 kg odunun suç tarihi itibariyle değerlerinin az olmadığı dikkate alınmadan koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 145. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2019/2679, K. 2019/11450, 1 Temmuz 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama