Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/2850 K.2019/10525

Suç eşyasını kabul etmek suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 165/1, 43/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 2.500,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına dair Edirne 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/05/2018 tarihli ve 2017/488 esas, 2018/388 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 14/05/2019 gün ve 94660652-105-22-5166-2019-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23/05/2019 gün ve 2019/55219 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında üzerine atılı suçu birden fazla kez işlediğinden bahisle, 5237 sayılı Kanunun 43/1. maddesi gereğince cezasının artırılmasına karar verilmiş ise de, söz konusu Mahkeme kararının gerekçe kısmında ''Farklı müştekilere ait olan eşyaların tek bir seferde mi yoksa farklı zamanlarda mı getirildiği tespit edilemediğinden zincirleme suç hükümleri uygulanmamıştır.'' şeklinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanmadığı belirtilmesine rağmen, hüküm kısmında zincirleme suç hükümleri uygulanarak gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye düşülmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ