Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/3060 K.2019/11935

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuğun hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı tayin edilen 3000 TL olan adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Müştekiye ait işyerine açık kapısından girdiği, içeride bulduğu üç adet oto anahtarını aldığı, dışarı çıktığı ve bu anahtarlardan biri ile işyerinin önünde park halinde duran ve müştekiye ait olan otonun kilitli kapısını uzaktan kumanda suretiyle açtığı ve çalıştırıp götürdüğü olayda; suça sürüklenen çocuğun eyleminin bütün halinde TCK'nın 142/2-d maddesinin tatbikini gerektiren tek hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, iki ayrı hırsızlık suçundan yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2.TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken; suç konusunun önem ve değeri, suça sürüklenen çocuğun kastının ağırlığı, güttüğü amaç ve saik, suçun işleniş şekli dikkate alınarak asgari hadden uzaklaşılarak uygulama yapılması gerekirken, yetersiz ve oluşa uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,