Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/3183 K.2019/13109

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 660 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanığın temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal; sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık ...'un tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde, zararın soruşturma aşamasında giderildiğinin kabul edildiği ve cezalardan 2/3 oranında indirim yapıldığı halde uygulama maddesinin 168/1 yerine 168/2 olarak gösterilmesi mahallinde giderilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesi ile uygulama yapılırken hapis cezasının 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay olarak belirlenerek, sonuçta eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.