Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/3402 K.2019/13319

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılanın kapılarını kilitleyerek sokağa park ettiği aracının çalınması eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h bendindeki suçu oluşturduğu halde, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 142/1-e maddesi ile hüküm kurulması,

2-Katılanın Halkalı’da park halindeyken saat 12:14’te çalınan aracının aynı gün saat 18:00 sıralarında Küçükçekmece’de suça sürüklenen çocukların evlerinin yakınlarında terk halde kolluk güçlerince bulunduğu, araç bulunduğunda aracın teybinin çalınmış olduğu, sol aynasının kırılmış olduğunun anlaşıldığı, suça sürüklenen çocuğun eyleminde TCK'nın 146. maddesinde öngörülen “malın geçici bir süre kullanılıp zilyedine iade edilmesi” koşulu gerçekleşmediğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun işlediği suçun kullanma hırsızlığı olduğu kabul edilerek yazılı biçimde karar verilmesi,