Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/3521 K.2019/13433

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yerel mahkemece sanık hakkında TCK’nın 142/2-b suçunun işlendiği anlaşıldığı halde 142/-a maddesinin uygulanması sonuç cezayı etkilmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın eyleminin TCK’nın iki farklı maddesi olan 142/2-b ve 142/2-h maddelerini ihlal ettiği bu nedenle ceza verilirken alt sınırdan ayrılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın tekerrüre esas alınan Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesinin E. 2007/973 K. 2008/531 sayılı ilamının TCK’nın 106/1-1. maddesinin de düzenlenen tehdit suçunu oluşturuduğu ve uzlaşmaya tabi olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ancak tekerrüre esas nitelikte başka ilamlarının bulunduğunun infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.