Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/3551 K.2019/13458

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uygulanırken, tekerrüre esas kayıtlarından en ağırının seçilerek kararda gösterilmesi gerektiği gözetilmeyerek, tekerrüre esas iki farklı ilam gösterilmesi, infaz aşamasında ağır olanın dikkate alınması olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tekerrüre esas alınan Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/02/2009 tarih ve 2008/387 Esas - 2009/41 Karar sayılı ilamında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesinin uygulanmadığı ve bu itibarla 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesine göre ikinci defa mükerrir olmadığından, sanığın mükerrir olduğunun gösterilmesi yerine ikinci defa mükerrirliğine karar verilmesi,