Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/3637 K.2019/13998

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Anayasanın 141, CMK’nın 34, 230, 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, mevcut delillerin irdelenmesi ve kanıtlarla sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulması,

2-Mağdurun işyerini en son 27.02.2007 günü kontrol ettiği, işyerinin camının kırıldığının kendisine 30.05.2007 günü haber verildiğini beyan ettiği, dosyası ayrı suça sürüklenen ...'in savcılıkta alınan ifadesinde, işyerine 21:00 sıralarında girdiğini beyan etmesine karşın mahkemede alınan savunmasında, 17:00 sıralarında gidip işyerine baktığını, bir saat sonra da girdiğini beyan ettiği, sanık ...'in ise herhangi bir saat söylemeden işyerine yalnız girdiğini beyan ettiği anlaşılmakla, suçların gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 143/1, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde ise TCK'nın 116. maddesiyle uygulama yapılması,

3-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde, TCK'nun 116/4, 119/1-c, 62 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, 1 yıl ay 10 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle çelişki oluşturulması,