Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/3729 K.2019/14615

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın sağır ve dilsiz olan müştekinin kapısını çaldığı, kendisini polis olarak tanıttığı, etrafta hırsızlık olayları olduğunu ve evlerinde çalınan bir şey olup olmadığını sorduğu, olumsuz cevap alması üzerine kapıdan ayrıldığı ve müştekinin kapıyı kapattığı, akabinde müştekinin kilitlemediği kapıyı açarak vestiyerde bulunan çantadan cüzdanı çaldığı ve eylemi sırasında müştekinin sağır ve dilsiz olmasından veya kendisini polis olarak tanıtması durumundan yararlanmadığı anlaşılmakla sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinde yazılı suçu oluşturduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Her ne kadar sanık hakkında kurulan hükümde, adli sicil kaydında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerine esas sabıkası bulunduğundan bahisle ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiş ise de sanığın adli sicil kaydında hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığı herhangi bir sabıkası olmadığı anlaşılmakla bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.