Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/3786 K.2019/15955

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

I-Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanıklar ... ve ...’nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçların sanıklar ... ve ... tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar ilkokula ait okul deposundan kilit kısmını aşındırmak suretiyle içeriden kömür, eski tip tüplu televizyon ve eski tip bilgisayar monitörü çaldıkları anlaşılan olayda; eyleminin uyduğu 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek sanık hakkında TCK 142/1-a maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

2-İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçu birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiği anlaşılıp kabul edildiğine göre, yapılan uygulamada TCK'nın 119/1-c. maddesi ile cezada arttırma yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre;

3-Sanık ...’in işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan yeni suç işlemeyeceği hususunda mahkemede olumlu kanaate varıldığı belirtilerek TCK’nın 51. maddesi gereği cezanın ertelenmesine karar verildiği halde CMK’nın 231. maddesinin tartışılmaması,