Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/3794 K.2019/14068

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ile müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini, kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekiye ait tarladan sulama amaçlı kullanılan 1 adet trafo çalındığı olayda; suç konusu eşyanın 8000 TL değerinde olduğu gözetildiğinde TCK'nın 61. maddesi uyarınca suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Olay tarihinde devriye görevi sırasında suça sürüklenen çocuğun at arabası üzerinde seyir halindeyken durumundan şüphenilmesi üzerine, kolluk birimleri tarafından durdurulduğu, at arabası üzerinde yapılan kontrolde 1 adet 490 kg luk trafonun ele geçirildiği, nereden aldığı sorulduğunda, aynı gün müştekiye ait tarladan çaldığını ikrar ederek henüz müracaatı bulunmayan müştekiye iadesini sağladığı anlaşıldığından, hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,