Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/3970 K.2019/12088

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ..., soruşturma beyanında aracın açık olan arka kapısından girdiğini beyan ettiği, tanık olarak beyanı alınan araç sahibi Mehmet Kırcalı'nın aracın kapılarını kilitlediğini bildirdiği, 03/09/2014 tarihli görgü tespit tutanağında aracın kapılarında zorlama izinin bulunmadığının belirtildiği, yine aynı tarihli CD inceleme tutanağında, suça sürüklenen çocuk ...'ın, aracın bagaj kapağından girdiği ve daha sonra ön kapıdan çıktığının yazılı olması karşısında, bagaj dahil araç kapılarının kilitli olup olmadığına dair kovuşturma aşamasında dinlenmeyen tanık Mehmet Kırcalı'nın dinlenerek, sonucuna göre suça sürüklenen çocuk ...'ın eyleminin TCK'nın 141/1. veya 142/2-h maddelerinde yazılı olan suçu oluşturduğunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2- Suç tarihi itibariyle atılı suçun temel cezasının 5 yıl dan başladığı gözetilmeden 3 yıl üzerinde ceza belirlenerek, sonuç cezanın eksik tayini,

3-5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu için harcaması zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle bilirkişiye ödenen ücretin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırılık meydana getirilmesi,