Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/4211 K.2019/15074

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I) Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıklar müdafinin, temyiz talebinin vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapıldığı anlaşılmakla, bu husuta yapılan incelemede;

Beraat kararı verildiği halde kendisini avukat ile temsil ettiren sanıklar lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında sanığın beraatine karar verilen bölümden hemen sonra gelmek üzere “Sanıklar ... ve ... kendilerini vekille temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 2015 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5. maddesi uyarınca 1.500 TL maktu vekâlet ücretinin Hazineden alınarak sanıklara ödenmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III) Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya içerisindeki hükme esas alınan soruşturma evraklarının onaysız fotokopi suretlerinden oluştuğu anlaşılmakla; söz konusu evrakların aslı ya da onaylı suretlerinin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde temini ile karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,