Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/4331 K.2019/15125

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hırsızlık suçunun işlendiği saatin tam olarak belli olmaması nedeniyle sanık hakkında şartları oluşmadığı halde TCK’nın 143. maddesinin uygulanması,

2-Müşteki Davut’a ait araçta diğer müşteki İbrahim’e ait eşyasının da çalınması şeklinde gerçekleşen olayda sanığın eşyaların farklı kişilere ait olabileceğini bilemeyecek durumda olması nedeniyle tek bir hırsızlık suçundan cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Sanığın 06/01/2015 günü polisler tarafından gözaltına alındığında çaldığı suça konu eşyanın bir kısmını kendi rızası ile teslim ettiğinin anlaşılması ve 26/05/2015 günlü son oturumda esas hakkındaki savunması ve son sözü sorulmadan önce, ele geçmeyen eşya karşılığı olan zararı karşılamak istediğini belirtmiş olması dikkate alınarak, kendisine bu konuda makul bir süre verilip, sonucuna göre TCK'nın 168. maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,