Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/4416 K.2019/15479

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1. Cep telefonu alım satım işiyle uğraşan sanıkların, olay tarihinde faili meçhul şüpheliden herhangi bir belge, fatura vs almaksızın suça konu cep telefonunu almaları şeklindeki eylemilerinin 5237 Sayılı TCK’nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasını satın alma veya kabul edilmesi suçunu oluşturmasına rağmen, sanıkların mahkumiyetleri yerine oluşa ve dosya içeriğinde yer alan tutanaklar ile hayatın olağan akışına uygun düşmeyen ve dosya kapsamı ile örtüşmeyen, kendilerini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu anlaşılan, inandırıcı olmayan savunmalarına itibar edilerek, yerinde olmayan ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

2-Hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde tanımı yapılan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,