Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/4612 K.2019/14867

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nun 493/1, 522, 102/3, 104/2. maddelerinin ve hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun aynı suça uyan 142/1-b,143, 66/1-d, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı TCK'nın daha lehe olduğu ve bu suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/3 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 15 yıllık genel dava zamanaşımının,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06.01.2009 tarihi itibariyle durduğu ve sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 01.08.2009 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında 15 yıllık dava zamanaşımının suç tarihi olan 10/03/2003 günü ile inceleme tarihi arasında, dava zamanaşımı süresinin dolmuş olduğu anlaşılmakla, vaki zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi zorunluluğu,