Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/4683 K.2019/16158

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında şartları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

2-Sanığın soruşturma aşamasında kollukça yakalandığında müştekiye ait suça konu eşyaları sakladığı yeri göstererek müştekiye iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1 maddesinin uygulaması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

3-Kabule göre de;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/2h ve 145. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasından TCK'nın 62/1 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,