Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/4695 K.2019/16154

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Kumluca 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/437 Esas 2013/86 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyeti, TCK'nın 141/1 ve 151/1 maddesinde düzenlenen basit hırsızlık ve mala zarar verme suçlarına ilişkin olması ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına

alındığı, yine 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan ''etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile'' ibaresinin madde metninden çıkarıldığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141, 151/1. maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve mala zarar verme suçlarının uzlaşma kapsamında bulunduğu, Uyap’tan alınan bilgilere göre Kumluca 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/437 Esas 2013/86 Karar sayılı 02.04.2019 tarihli ek kararıyla hükümlü ile müşteki arasında "uzlaşma" gerçekleştiğinden hükümlü hakkında verilen kararın ortadan kaldırılmasına,

uzlaşma sebebiyle davanın düşürülmesine karar verildiği, anlaşıldığından sanık hakkında bahsedilen ilamın tekerrüre esas alınamayacağı hususu infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilerek bozma sebebi yapılmamıştır.