Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/4952 K.2019/15776

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya içerisinde bulunan kamera görüntüleri, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın eyleminin 20.10.2014 günü saat 19:33’te gerçekleştiğinin anlaşıldığı, suç tarihinde yaz saati uygulaması da gözetilerek İstanbul İli Bakırköy İlçesinde güneşin saat 18:20’de battığının anlaşılması karşısında; suçun gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiği kabul edilerek, sanık hakkında koşulları oluştuğu halde TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin, 20.10.2014 yerine hatalı olarak 29.03.2015 olarak gösterilmesi,

3-Türkçe bilmeyen yabancı uyruklu sanık için görevlendirilen tercüman giderinin 5271 sayılık CMK'nın 324/5. maddesine göre yargılama gideri sayılmayacağı ve Devlet Hazinesinden karşılanması gerekeceği değerlendirilmeden sanıktan tahsiline karar verilmesi,