Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/5211 K.2019/14251

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçlarından dolayı tayin edilen 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

II-)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmalarının ve tanık ....’in beyanının içeriğinden anlaşılacağı üzere suça sürüklenen çocuğun hırsızlık eylemini gece sayılan zaman diliminde saat 01:30 sıralarında işlediği halde hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması,

2-Katılanın kilitli aracından teybini ve flaş belleğini çalan suça sürüklenen çocuk soruşturma aşamasında görevli polislere katılana ait teybi satmak amacıyla tanık ....’e bıraktığını söyleyerek katılana kısmi iadeyi sağlamış olması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı katılandan sorularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 168/1-4. maddenin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,