Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/533 K.2019/2422

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk için; mahkemenin 25.04.2002 tarihinde işlenen suç için 05.03.2009 tarihinde 5271 sayılı CMK'nın 231/6-son cümlesi hükmü uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdiği ve bu kararın 13.05.2009 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesinden itibaren ve denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 27.10.2014 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle 16.12.2014 tarihinde hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 13.05.2009 ila deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 06.12.2011 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan ve 765 sayılı TCK'nın 492/1 maddesinde tanımlanan cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık zamanaşımının, ilk mahkumiyet karar tarihi olan 05.03.2009 ile son mahkumiyet karar tarihi olan 16.12.2014 arasında geçmiş bulunması,