Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/5877 K.2019/12170

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-Hükümlü ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Hükümlü tarafından verilen 13.12.2017 tarihli eski hale getirme ve temyiz istemine ilişkin dilekçede; karar kendisine tebliğ edilmediğinden temyiz hakkını kullanamadığının belirtildiği, yokluğunda verilen 24.02.2016 tarihli hükmün, 16.03.2016 ve 18.04.2016 tarihlerinde hükümlünün duruşmada verdiği aynı zamanda mernis adresi de olan adresinde usulüne uygn olarak tebliğ edildiği, hükümlünün ise kararı yasal süresi içerisinde temyiz etmediğinin anlaşılması karşısında;

eski hale getirme istemi yerinde görülmediğinden ve 16.03.2016 ile 18.04.2016 tarihlerinde tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 13.12.2017 tarihinde temyiz eden hükümlü ... ile müdafiinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hırsızlık suçuna ilişkin maddedeki bentlerden ikisinin de aynı anda gerçekleşmesi; hırsızlığa konu aracın önem ve değeri ile meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’nın temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

1-Resmi belgede sahtecilik suçlarının konusunu oluşturan belgenin, taşınabilen bir şey üzerine yazılıp da hukuki hüküm ifade eden bir olayı kanıtlamaya yarayan yazı olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 204. maddesinin gerekçesinde de belirtildiği üzere, belgenin varlığının kabulü için yazılı kağıdın bulunmasının zorunlu olmadığı,

bir metal levha üzerine yazı yazılması halinde de diğer unsurların varlığı durumunda, belgeden söz edilebileceği, bu bakımdan araç plakalarının da resmi belge olarak kabulü gerekeceği cihetle, İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 30.01.2015 tarihli bilirkişi raporunda suça konu sahte plakalarda herhangi bir soğuk mühür izinin bulunmadığının tespit edilmesi, suç tarihinde yürürlükte bulunan 18.07.1997 tarih ve 23053 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 30. maddesine göre;

tescil plakalarında, işlemi yapan tescil kuruluşu ile plaka basım işlemini gerçekleştiren kuruluşun mühürlerinin bulunmasının, anılan maddede 09.09.2011 gün ve 28049 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmeliğin 3. maddesiyle yapılan değişiklikle de bu tarihten itibaren yalnızca tescil kuruluşunun mührünün bulunmasının zorunlu olduğunun hüküm altına alınması, bu şekilde suça konu plakaların resmi belge niteliğini kazanabilmesi için üzerlerinde mührün varlığının zorunlu olduğunun anlaşılması karşısında, unsurları oluşmayan suçtan sanıkların beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayini hakime ait olup, suça konu ve sahte olduğu kabul edilen plakalar incelenmek suretiyle, özellikleri duruşma tutanağına yazılıp, ne şekilde aldatıcılık yeteneğine haiz olduğu gerekçeli kararda açıklanarak tartışıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken, suça konu plakalar mahkemece duruşmada incelenmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’nün temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 325. maddesi uyarınca bozmanın temyiz istemi süresinde olmadığı için reddedilen hükümlü ...’a SİRAYETİNE,

IV-Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın üzerine atılı suçları işlediğine ilişkin ikrara yönelik açık bir beyanının olmaması ve atılı suçları işlediği yönünde hükümlü ...’ın aşamalarda değişen atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı, mahkumiyetine yeterli delil elde edilemediğinden atılı suçlardan beraati yerine, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,