KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2019/5895 E., 2019/14130 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Ekim 2019
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre müdahil vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Çalınmak istenen akülerin kullanılmaz hale gelmesi sebebiyle teşebbüs hükmünün uygulanması gerektiği yönündeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Suça sürüklenen çocuğun suçu gece sayılan zaman diliminde işlediğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu gösterilmeden hakkında TCK'nın 143. maddesiyle uygulama yapılması,
2-Kendisini vekille temsil ettiren müdahil kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve müdahil vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ''TCK’nın 143. maddesinin uygulanmasına " ilişkin kısım çıkartılarak " suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 142/1-b,31/3,62 maddeleri gereğince sonuç olarak 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2019/5895, K. 2019/14130, 9 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama