Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/5912 K.2019/14886

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Suça sürüklenen çocuğun, olay tarihinde müştekinin yol kenarına park edip kilitlemediği aracına girerek oto teybini 1 GB hafıza kartı takılı flashdisk ile birlikte çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde TCK'nın 141/1 maddesinden uygulama yapılması,

2-YCGK'nın 26.03.2013 günlü, 2012/6-1232 esas ve 2013/106 karar sayılı içtihadında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinin uygulanabilmesi için hırsızlık suçunun failinin, sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek çalınan malın hırsızlık suçunun mağduruna iadesini sağlamasının tek başına yeterli olmadığı, satın alan iyiniyetli ise aynen geri verme veya tazmin suretiyle satın alan kişinin zararının giderilmesi, kötü niyetli ise satın alandan elde edilen paranın veya sağlanan menfaatin kazanç müsaderesine konu edilmek üzere soruşturma makamlarına teslim edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, belirtilen bu hususlar mahkemece araştırılmadan, eksik kovuşturma sonucu sanık hakkında TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında gece vakti nedeniyle artırım yapılırken uygulanan kanun maddesinin TCK’nın 143. maddesi yerine aynı Kanunun 43. maddesi olarak yazılması,