Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/5980 K.2019/17591

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak anılan maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan dolayı hüküm kurulurken, TCK'nın 116/1. maddesi gereğince verilen 6 ay hapis cezasının TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince bir kat artırımında 12 ay yerine 1 yıl olarak hesaplanması, sonraki uygulamanın ve sonuç cezanın doğru olması sebebiyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanık ...’ın temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Görgü tanıkları olan ... ile ...’nun, olay günü iki kişiyi katılanın evinden çıkarken gördüklerini, hatta birinin omzunda kol çantasının takılı olduğunu belirttikleri, ardından da şahısların sanık ...’ün kimlik bilgileri ile kiralanan... plakalı araca bindiklerini, aracın ön tarafında iki kişinin daha olduğunu, ancak camları siyah olduğundan bu iki kişinin yüzlerini göremediklerini beyan ettikleri, 19.07.2013 tarihli araştırma tutanağı içeriğine göre araç ile ilgili yapılan araştırmada sanık ... ile birlikte..., ..., ..., ... ve sanık ...’ın araçta beraber görüldükleri bilgisi üzerine bu kişilerden ..., ...,

... ve ...’ın facebook üzerinden alınan fotoğraflarının tanıklara gösterilmesi sonucu 19.07.2013 tarihli teşhis tutanağı içeriğine göre tanıkların ...’u evden çıkarken, ...’ı da kol çantasını omzuna takmış vaziyette katılanın evinin önünden kaçarken gördükleri şahıslar olarak teşhis ettikleri, 11.01.2014 tarihli fotoğraf teşhis tutanağı içeriğine göre ise;

sanıklar ... ve ... ile ...’un fotoğrafları tanıklara gösterildiğinde tanıkların bu sefer sanıklar ... ve ...’ı teşhis ettikleri, ...’u ise olay yerinde görmediklerini söyledikleri, daha önce 19.07.2013 tarihli teşhis tutanağı ile teşhis edilen ... hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, sanık ...’ün aşamalarda daha önceden araç kiraladığı araç kiralama şirketinden kendisine ait kimlik fotokopisi ile araç kiralandığını, yapılan teşhis işleminin sağlıklı olmadığını, sözleşmedeki imzaların kendisine ait olup olmadığının araştırılmasını istediğini söylediğinin anlaşılması karşısında;

öncelikle tanıklar ... ile...’na mümkünse sanık ... ve ...’un yüz yüze teşhis işleminin yaptırılması, değilse teşhise elverişli önden, profilden ve boydan çekilmiş fotoğraflarının gösterilerek hangisinin olay günü katılanın evinden çıkarken gördükleri şahıs olduğunun tereddüde yer bırakmayacak şekilde kesin olarak sorulması, her iki teşhis tunanağı arasındaki mevcut çelişkinin giderilmesi,

gerektiğinde aracı kiralayan şirket yetkilisinden aracı kime kiraladığının sorulması ile araç kiralama sözleşmesindeki imzanın sanık ...’in el ürünü olup olmadığının belirlenmesinden sonra toplanan ve toplanacak delillerin birlikte değerlendirilmesi ile sonucuna göre tüm deliller çerçevesinde sanığın hukuksal durumunun tayini gerekirken, bu konularda kovuşturma genişletilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,