Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/6110 K.2019/17799

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-)Sanık ...’nın temyiz talebinin incelenmesinde; Yokluğunda verilen ve 19.06.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 20.10.2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II-)Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik incelemede:

Sanığın adli sicil kayında yer alan ve en ağır ilam niteliğinde bulunan, Marmaris 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/162-2010/775 Karar sayılı hırsızlık suçundan 5 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin ilamı yerine aynı mahkemeye ait ait 2006/328 E. -2008/2688 K. sayılı ilamın TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına esas alınması karşı temyiz bulunmadığından, sanığın tekerrüre esas alınan ilamında birden fazla hükümlülük kararı bulunması karşısında, en ağır cezayı içeren hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmemiş ise de.

5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesinde, “Tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınacak cezanın en ağırından fazla olamaz” hükmü uyarınca tekerrüre esas alınacak miktarın infaz aşamasında belirlenebilecek olması nedeniyle bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanının içeriğinden hırsızlık eyleminin 23:30-07:00 saatleri arasında gerçekleşmiş olduğu ve olay tarihinde...’de güneşin 06:50'de doğduğu ve gece vaktinin 05:50’de bittiğinin anlaşılmış olması karşısında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali eylemleriinin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştiği kesin olarak belli olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık eyleminin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken 5237 sayılı TCK'nın 143. ve 116/4. maddeleri ile uygulama yapılmak suretiyle yazılı şekilde hükümler kurularak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

2-Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi yerine sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmesi,