Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/6205 K.2019/17692

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararının tebliğinin usulsüz olduğu savunularak eski hale getirme talebiyle ilgili olarak karar verme yetkisinin CMK'nun 42/1. maddesine göre hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğundan, sanığa yapılan tebligatların incelenmesinde usule uygun tebliğ işleminin olmadığı ve sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar hakkında hüküm kurulurken alt sınırdan ceza tayin edildiği bahsedildiği halde; suç tarihi itibariyle 6545 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen yasa hükmü öncesinde temel cezanın alt sınırının 3 yıl olduğu gözetilmeden yazılı şekilde temel ceza olarak 5 yıl belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

2- Sanıkların eylemlerini 25/02/2011 günü saat 20.20'de gerçekleştirdikleri anlaşılmakla, sanıklar hakkında eylemlerine uyan 5237 sayılı Yasanın TCK 143. maddesinin uygulanmaması,