Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/6336 K.2019/17504

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerin ortaya konulması ve reddi başlıklı CMK’nın 206. maddesine göre;

“(1) Sanığın sorguya çekilmesinden sonra delillerin ortaya konulmasına başlanır. (Ek cümleler: 25/5/2005 - 5353/29 md.) Ancak, sanığın tebligata rağmen mazeretsiz olarak gelmemesi sebebiyle sorgusunun yapılamamış olması, delillerin ortaya konulmasına engel olmaz. Ortaya konulan deliller, sonradan gelen sanığa bildirilir.

(2) Ortaya konulması istenilen bir delil aşağıda yazılı hallerde reddolunur:

a) Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse.

b) Delil ile ispat edilmek istenilen olayın karara etkisi yoksa.

c) İstem, sadece davayı uzatmak maksadıyla yapılmışsa.

(3) Cumhuriyet savcısı ile sanık veya müdafii birlikte rıza gösterirlerse, tanığın dinlenmesinden veya başka herhangi bir delilin ortaya konulmasından vazgeçilebilir.”

Delilleri takdir yetkisi başlıklı CMK’nın 217. maddenin 2. fıkrasına göre;

“Yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir.”

İfade alma ve sorguda yasak usuller başlıklı CMK’nın 148. maddenin 4. fıkrasına göre;

“Müdafi hazır bulunmaksızın kollukça alınan ifade, hakim veya mahkeme huzurunda şüpheli veya sanık tarafından doğrulanmadıkça hükme esas alınamaz.”

"Hakkın kullanılması ve ilgilinin rızası" başlıklı TCK’nın 26. maddesinin 1. fıkrasına göre;

"Hakkını kullanan kişiye ceza verilmez."

"Özel hayatın gizliliğini ihlal" başlıklı TCK’nın 134. maddenin 2. fıkrasına göre;

“Kişilerin özel hayatına ilişkin görüntü veya sesleri hukuka aykırı olarak ifşa eden kimse iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. İfşa edilen bu verilerin basın ve yayın yoluyla yayımlanması halinde de aynı cezaya hükmolunur.”

“Yeni Türk Ceza Adalet Sistemi” uyarınca maddi gerçeğin hukuka uygun delillerle araştırılması gerekir.

Öte yandan kişilerin kendilerine karşı işlenen suçlardan dolayı hak arama özgürlüklerinin bulunduğu da tartışmasızdır. Bu çerçevede örneğin; gece saat 02.00’de telefonla cinsel tacize maruz kalan mağdurun yargılama mercileri önünde hakkını ispat etme amacına yönelik olarak cinsel taciz içeren sözleri görüşme esnasında telefonuna kaydetmesi sonucu elde edilen delilin hukuka uygun olduğu kabul edilebilir.

Telefona kaydedilen ses ve/veya görüntünün tümüyle hukuka uygun ya da hukuka aykırı bir delil olduğunu kabul etmek yerine, yukarıda belirtilen mevzuat hükümleri uyarınca somut olayda bu delilin varsa başka delillerle birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Sanığın katılan mağdurun halasının kızı olduğu, hastalığı sebebiyle geçici olarak katılanın evinde bulundukları sırada tartıştıkları, sonrasında evden ayrıldığı, iddiaya göre evden çıkarken bir adet fotoğraf makinesini götürdüğü, bu suretle müsnet suçu işlediği, iddia edilmiş ve katılan tarafından soruşturma evresinde yetkili mercilere ibraz edilen telefonla görüşme kaydına göre sanığın fotoğraf makinesini götürdüğünü kabul ettiği tespit edilmiş ise de, sanık yargılamanın bütün aşamalarında suçlamayı kabul etmemiş, katılanın telefonda ısrarla kendisini ikrara zorlaması karşısında tekrar tekrar aramasını engellemek için suçlamayı kabul ettiğini açıklamış, katılanın kendisine iftira ettiğini savunmuştur.

Sanığı fotoğraf makinesini çalarken gören yoktur. Suç konusu fotoğraf makinesi ele geçirilmiş değildir. Katılanın iddiasından başka yalnızca sanığın içeriğini kabul etmediği telefon kaydına yansıyan ikrarı bulunmaktadır.

CMK’nın 148/4. maddesi uyarınca görevi gereği ifade tespit eden kollukta müdafii hazır olmaksızın ikrar mahkemede doğrulanmadıkça hükme esas alınamaz iken, hangi koşullarda ve hangi aşamadan itibaren kayda alındığı belli olmayan bir telefon görüşmesindeki ikrar, sonradan sanık tarafından inkar edildiğine göre sanığın müsnet suçtan delil yetersizliğinden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,