Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/6366 K.2019/17628

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mahkumiyetine esas alınan tek delilin aracın dikiz aynasından elde edilen parmak izi olduğunun belirtildiği fakat ilgili kriminal raporu incelendiğinde sanığın parmak izinin dikiz aynasından değil aracın sol yan aynasından elde edildiği, sanığın kargo dağıtıcısı olarak çalıştığı, aracını park ederken yanında bulunan araçların aynalarını kimi zaman kapattığını belirttiği, savunmasının hayatın olağan akışına uygun olduğu anlaşılmakla, söz konusu delilin sanığın mahkumiyete yetecek ölçüde her türlü şüpheden uzak, kesin mahiyette olmadığı anlaşılmakla, ceza hukukunun evrensel olarak kabul edilen ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesi gereğince beraati yerine yetersiz gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,