Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/6424 K.2019/17508

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmün sanığın yokluğunda verildiği, gerekçeli kararın sanığın duruşmada bildirdiği adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, sanığın yapılan tebligata itiraz ederek eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğu, sanığa tebligat yapılan adrese daha önce herhangi bir usulüne uygun tebliğ yapılmadığı, bu nedenle 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre yapılmış tebliğin usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanık...'ın öğrenme üzerine yasal süresinde yaptığı temyiz isteminin kabulü ile sonraki işlemlerin yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında temel cezaların 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olaya uygun olacak şekilde belirlenmesi gerekirken, herhangi bir gerekçe gösterilmeden hakkında teşdit uygulanması suretiyle hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarında asgari hadden uzaklaşılarak hüküm kurulması,

2-Olay yerini gösterir kameralardan sanık ve kimliği tespit edilemeyen bir kişinin 7 saniye ara ile binaya girip yine 4 saniye ara ile çıktıklarının 23.04.2010 tarihli tutanakta şüpheli davranışlarının olduğu da görülmekle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince verilen cezada artırım yapılmaması,