Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/6771 K.2019/14822

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarında başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği halde, sanık ...'e tefhim edilen 04.02.2008 tarih 2007/606E – 2008/47K sayılı mahkumiyet hükmünde, başvurunun şekli hususunda yer alan ifadenin duraksamaya sebebiyet verdiği, temyiz şekli hususunda sanığın yanıltılması sebebiyle verilen hükmün kesinleşmediği anlaşılmakla katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 492/2. maddesi ile 1.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 163/3. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanığın yararına olması ve aynı yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde yazılı 7 yıl 6 aylık zaman aşımının, suç tarihi olan 11.01.2005 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,