Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/6979 K.2019/17829

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... hakkında düzenlenmiş olan, dosya içinde mevcut bulunan ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin Özürlü Sağlık Kurulunun 27.07.2011 tarihli raporuna göre; sanığın IQ’sunun 64 olduğu ve hafif derecede mental retardasyon bulunduğu, %50 özürlü olduğunun belirtildiği, başka bir hırsızlık dosyasından alınan...

Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 07.06.2012 tarihli raporuna göre de; hafif derecede mental retardasyon bulunduğu, mevcut akıl zayıflığının şahsın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğini kısmen azaltmış olduğu ve TCK’nın 32/2. maddesinden yararlanacağının belirtildiği, mevcut dosyadan alınan ...

Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 02.07.2013 tarihli raporuna göre ise; sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun belirtilmesi karşısında, sanık ...’ın 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi gereğince suçu işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda dosyada mevcut belirtilen tüm raporlar irdelenerek ve raporlar arasındaki çelişki de giderilmek suretiyle Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesi'nden rapor alındıktan sonra

sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık ... hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği gerekçesine dayanılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, yargılama konusu olayda suç tarihinin 22/04/2013 olması karşısında sanık hakkında lehe olan kanunun uygulanması gerektiği ve buna göre 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 231/8. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki düzenlemenin uygulanamayacağı,

yeniden suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaat edinilerek cezası ertelenen sanığın suç tarihi itibariyle kayden sabıkasız olması, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmesi ve suç nedeni ile oluşmuş bir zarar da bulunmaması karşısında, erteleme müessesesinden daha lehe olduğunda kuşku bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin koşulları oluştuğu halde yalnızca "sanığın daha önce hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunması" gerekçesine dayanılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,