KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2019/6984 E., 2019/18302 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Aralık 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
458 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Katılanın 17.09.2015 tarihinde mahkemede alınan beyanında; hayvanın bulunduğu kapalı kasa kamyonetin kapılarını kapattığını ancak kilitlemediğini, hayvanın zincirli olduğunu fakat zincirin aracın içerisinde bir yere bağlı olmadığını belirtmesi karşısında, sanığın eyleminin TCK’nın 142/2-h maddesi kapsamında kaldığına ilişkin tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Sivas 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 19.04.2012 tarih, 2010/1536 Esas ve 2012/328 Karar sayılı ilamında, TCK'nın 58. maddesinin uygulandığı anlaşılmakla, sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun tespiti ile cezasının 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Katılanın 17.09.2015 tarihinde mahkemede alınan beyanında; olay günü 04:15 sıralarında aracını evinin önüne park ettiğini, hayvanın aracın içinde oluğunu, 15 dakika içinde hayvanın çalındığını belirttiği, 04.10.2014 tarihli tutanağa göre.
05:30 sıralarında sanığın evine gidildiğinde sanığın evinin bahçesinde... küpe numaralı hayvanın olduğunun görüldüğü, tutanak tanığı tanık ...’in 17.09.2015 tarihinde mahkemede alınan beyanında; başka bir ihbar nedeniyle 01:00 sıralarında sanık hakkında gelen ihbar üzerine gece sanığın evine gittiklerinde evin bahçesinde hayvan olmadığını, 03:00 – 04:00’a kadar sanığı aradıklarını, 05:00 – 05:30 sıralarında sanık bulunduğunda sanığın evinin bahçesinde hayvan olduğunu gördüklerini sanığın hayvanı satın aldığını söylediğini ve gece 03:00 ile 05:00 arasında sanığın hayvan satın alması söz konusu olmadığından şüphelendiklerini belirttiği,
sanığın 04.10.2014 tarihinde kollukta müdafiisi olmadan alınan beyanında; söz konusu hayvanı 05:00 sıralarında sokakta yolda bulduğunu belirttiği, savcılık ve sorguda müdafili alınan beyanlarında kolluktaki ifadelerini tekrar ettiğini beyan ettiği, tüm dosya kapsamından sanığın eylemini 04:15 ile 05:00 arasında işlediğinin anlaşıldığı, UYAP sisteminden alınan güneşin doğuş ve batış saatlerini gösteren çizelgeye göre, yaz saati uygulaması da dikkate alınarak, 04.10.2014 günü ...
İlinde güneşin 06.33’te doğduğu ve gece vaktinin de 05:33’te bittiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında koşulları oluştuğu halde TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2019/6984, K. 2019/18302, 12 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama