Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/7153 K.2019/17917

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I)Katılan vekilinin temyiz itirazının değerlendirilmesinde;

Katılan vekilinin yüzüne karşı verilen kararı, 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 29.06.2015 tarihinde tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II)Sanığın temyiz itirazının değerlendirilmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden, hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan sabıka kaydındaki Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesi 2012/335 Esas 2012/453 Karar sayılı ilâmının 03.06.2014 tarihinde kesinleştiği ve bu suretle suç tarihinden sonra kesinleşen hükmün tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas olamayacağının gözetilmemesi,