Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/7155 K.2019/16327

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların hükümlü tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5252 sayılı Kanunun 9/1. maddesi ile 01.06.2005 tarihinden önce kesinleşmiş hükümlerle ilgili olarak, 5237 sayılı TCK'nun lehe olan hükümlerinin derhal uygulanabileceği hallerde duruşma yapılmaksızın da karar verilebilceği öngörülmüş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, lehe olan yasanın belirlenmesi herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını, takdir hakkının kullanılmasını gerektiriyorsa veya sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi,

cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde lehe yasanın belirlenmesi amacıyla verilen uyarlama kararlarının duruşma açılarak verilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, duruşma açılmaksızın evrak üzerinde yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK’nun 7/2 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Kanun'un 142/1-b, 143/1, maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nun 491/1, 522(pek fahiş). maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu;

sanığın suç tarihinde müştekinin ikametgahının sağlam ve muhkem kapısını kırıp içeriden suç tarihinde 70.000.000 TL değerinde tv ve radyo çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Kanunun 116/1, 119/1-c, 151/1. maddesine uyan birlikte konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçunu da oluşturduğu ve bu suçlar yönünden suç tarihi itibariyle şikayet ve uzlaşma hükümleri değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nun ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip,

sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Kanunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,