Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/7447 K.2019/19168

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Temyiz dilekçesi ve eski hale getirme istemli dilekçelerin birlikte verilmesi halinde, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca karar verme yetkisinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğu, bu nedenle mahkemenin 28.01.2015 tarihli ek kararının kaldırılarak yapılan incelemede;

Gerekçeli karar sanığın savunmasında belirttiği adrese tebliğe çıkarılmış ise de, tebliğ imkansızlığı nedeniyle tebliğin Tebligat Kanununun 21. maddesine göre yapıldığı ve tebligatın azaya teslim edildiği belirtilmiş ise de; bu adreste Tebligat Kanununun 10. Maddesine göre tebliğin yapılamama gerekçesi belirtilmediği gibi tebligat parçasında Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre en yakın komşusuna haber verildiğine ilişkin bir ibarenin bulunmaması karşısında tebliğin usulsüz olduğu anlaşılmakla, dilekçe tarihi öğrenme tarihi kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık genel zamanaşımının, suç tarihi olan 10.03.2007 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,