KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2019/7467 E., 2019/12183 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Eylül 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, mala zarar verme, kasten yaralama, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
379 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-Katılan Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde; Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararların 5271 sayılı yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup temyizi olanaklı olmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,
II- Katılan Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde
Katılan Sanığın temyizi ‘beraat’ kararının gerekçesine yönelik olmadığı ve kararı temyiz etmesinde de hukuki yarar bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince temyiz talebinin isteme uygun olarak REDDİNE,
III- Katılan Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan sanık ...'in temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, IV-Katılan Sanık ... hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;
Katılan Sanık hakkında tekerrüre esas olduğu mahkeme tarafından kabul edilen hükmün miktar itibariyle kesin olduğunun anlaşılması karşısında. TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas olamayacağı; adli sicil kaydında tekerrüre esas diğer ilam olan Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 01/12/2010 tarih, 2010/117-1249 E-K sayılı sayılı ilamı ile sanığın erteli 1 yıl 8 aylık mahkumiyetine dair ilamının ise elektrik hırsızlığı suçuna ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında.
6352 sayılı Yasanın 82. maddesi ile 5237 sayılı TCK' nın 142/1-f. maddesinin yürürlükten kaldırılıp 6352 sayılı Yasanın 83. maddesi ile karşılıksız yararlanma suçu kapsamında yeniden suç olarak düzenlenmesi,
aynı Yasanın 84. maddesinde karşılıksız yararlanma suçu yönünden etkin pişmanlık hükümlerinin yeniden düzenlenmesi ve Kanunun geçici 2/2. maddesinde de kesinleşen hükümler yönünden zararın yasada belirlenen koşul ve sürede karşılanması durumunda verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kalkacağının öngörülmesi nedeniyle söz konusu hüküm yönünden yapılacak uyarlama yargılamasının sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip bahsedilen ilamın esas alınarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2019/7467, K. 2019/12183, 10 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama