Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/7587 K.2019/18307

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay tarihinde gece vakti 22:30 sıralarında sanığın mağdurun ikamet ettiği apartmana girerek kapı önünde bulunan mağdura ait dört çift ayakkabıyı çalmak isterken yakalanması şeklinde gerçekleşen eylemin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kalması karşısında; aynı Kanun'un 141/1 maddesi ile uygulama yapılması,

Kabule göre de;

2-28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanık hakkında kurulan hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması,

3-Sanığın 10.09.2015 tarihli son oturumda, lehe olan hükümlerin uygulanmasına ilişkin talebinin, taksitlendirme hükümlerini de kapsayacağı dikkate alınarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,