Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/771 K.2019/3916

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 116/2-4, 119/1-c, 31/2. maddeleri kapsamında kalan suçun TCK’nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddeleri gereğince olağan zamanaşımı süresinin 7 yıl 6 ay, aynı suçun olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 10 yıl 15 ay olduğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 02.12.2010 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 16.10.2012 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı eylem nedeniyle zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki düşme isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Birden fazla kişi ile birlikte iş yeri dokunulmazlığını ihlal eden suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince verilen cezada artırım yapılmaması,