Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/8374 K.2020/133

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, mahkemenin 09/03/2010 tarih 2005/636 Esas - 2010/186 K. sayılı kararı ile yokluğunda hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verildiği, kararın Tebligat Kanunu'nun 35.maddesine göre sanığa tebliğinden sonra, temyiz edilmeksizin 05/10/2010 tarihinde kesinleştirilmesi üzerine sanığın 26/02/2016 havale tarihli dilekçesiyle; yapılan tebligatın usulsüz olduğunu belirterek eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğu olayda, sanığın yokluğunda verilen kararın, savunması sırasında mahkemeye bildirdiği adresine gönderildiği,

ancak “adresten ayrıldığı...mahalle muhtarlığında kaydına rastlanmadığı” belirtilerek tebligat evrakının mahkemeye iade edildiği, bunun üzerine bu adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı, ancak sanığın yokluğunda verilen kararın Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edildiği belirtilen bu adresinde sanığa daha önce yapılmış bir tebligat bulunmadığından, Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eski hale getirme ve temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen ve lehe olduğu değerlendirilen 765 sayılı TCK'nın 491/3. maddesindeki hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev'i itibariyle zamanaşımı bakımından lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2 maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 03/02/2005 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması;