Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/8487 K.2019/13713

Hırsızlık suçundan sanıklar ... ve ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e, 143 ve 146. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ...'ın hapis cezasının anılan Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine ve ceza müddeti süresince denetim süresi belirlenmesine ilişkin Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/11/2007 tarihli ve 2006/843 esas, 2007/675 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 01/07/2019 gün ve 94660652-105-13-5769-2019-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05/07/2019 gün ve 2019/47768 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre, sanık ...'ın denetim süresi içinde yeni bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, ertelenmiş 1 yıl 3 ay hapis cezasının aynen infazına dair Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/04/2016 tarihli 2006/843 esas, 2007/675 sayılı ek kararının, Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/11/2007 tarihli kararının kanun yararına bozma yoluyla bozulması halinde hukuken yok hükmünde olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre,

1- Benzer bir olayla ilgili olarak Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 21/05/2014 tarihli ve 2013/26188 esas, 2014/14186 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, adı geçen sanıkların müştekinin bakkal dükkanı önünde kapıları açık ve anahtarı kontak üzerinde bulunan aracını hırsızlamak şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca hüküm kurulmasında,

2- Sanık ... hakkında hükmolunan cezanın 2 yıldan az hapis cezası olması, adlî sicil kaydında da hapis cezasını gerektiren bir mahkûmiyetinin bulunmaması ve yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılması nedeniyle söz konusu cezasının ertelenmesi hususları birlikte nazara alındığında, hakkında mahkumiyet hükmü kurulması halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını isteyip istemediği sorulmadan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanıklarının olay tarihinde mağdura ait kapıları açık ve kontak anahtarı üzerinde olan aracını çalarak bir süre kullanıktan sonra, bir başka köyde kaza yapmaları nedeniyle terk edilmiş halde bırakmaları, görevlilerin yaptıkları araştırma sonucunda suça konu aracın ertesi gün hasarlı şekilde bulunarak müştekiye iade edilmesi, ayrıca benzin ve yağ tüketildiği de gözetilerek, TCK'nın 146. maddesinde öngörülen “malın geçici bir süre kullanılıp zilyedine iade edilmesi” koşulunun gerçekleşmediğinin anlaşılması karşısında;