Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/8560 K.2019/19191

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Konut dokunulmazlığını ihlal suçunda doğrudan adli para cezasına hükmedilmesinin mümkün olmadığı, bu sebeple suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 116/2 maddesi gereğince kesin nitelikte bulunan ve doğrudan hükmedilen adli para cezasının temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan ve engel hükümlülük kaydı mevcut olmayan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmedilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/3 maddesi uyarınca aynı yasanın 50/1. maddesinde yazılı tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dairemizce de benimsenen ve Y.C.G.K.'nın 16.04.2013 günlü, 2012/6-1307 esas ve 2013/151 sayılı kararı uyarınca iddianamedeki olayın anlatım biçimi ve uygulanması istenen yasa maddelerine göre; suça sürüklenen çocuk hakkında, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan 5271 sayılı CMK'nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi, iddianame de düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında; hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu gözetilmeden dava konusu dışına çıkılarak 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması;

3-Kabule göre de; TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,