KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2019/880 E., 2019/11556 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Temmuz 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
325 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen 22.10.2014 tarihli Adli Tıp Kurumunun raporunda suç tarihi belirtilmeden ve suçun ismi sehven güveni kötüye kullanma olarak yazılmasına rağmen bu rapora dayanarak karar verilmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle hırsızlık suçundan cezai ehliyetinin olup olmadığının tespiti için; alınan sosyal inceleme raporuda gönderilmek suretiyle tekrar Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,
2-İşlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiiller ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının tespitine yönelik alınan adli tıp raporu ile sosyal inceleme raporu için bilirkişiye ödenen ücretlerin, harcanması zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,
3-Katılan ve suça sürüklenen çocuğa ait telefonların maddi değerleri tespit edilerek fiyatları arasında fark olup olmadığı, müştekinin maddi kaybının bulunup bulunmadığı tespit edilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,
4-Katılan ve suça sürüklenen çocuğa ait telefonların fiziki olarak birbirine benzeyip benzemediği tespit edilerek suç kastının olup olmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,
Kabule göre de;
5-Katılana ait telefonu alıp kendi telefonunu katılana ait evde bırakan sanığın eyleminin kısmi iade sayılıp sayılmayacağı tartışılarak, katılana TCK'nın 168/1-4. maddesi gereğince kısmi iadeye rıza gösterip göstermeyeceğinin sorularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2019/880, K. 2019/11556, 1 Temmuz 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama