KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2019/8826 E., 2020/148 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Ocak 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Yola döşenmiş halde bulunan Belediyeye ait demir mazgalların sökülerek çalınması şeklindeki eylemin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a maddesine uyduğu halde, aynı Kanun’un 142/1-e maddesi ile hüküm kurulması,
2-Sanığın 07.02.2015 günü saat 19:30 sıralarında Esenler Mahallesi Bağdat Sokak içerisinden 1 adet, Akşemsettin Sokak üzerinden 2 adet mazgal kapaklarını sökerek çaldığı, buradan Eski Sille Caddesi üzerinde kaldırım üzerinde bulunduğu sırada oradan tesadüfen geçmekte olan kolluk kuvvetlerinin sanığın durumundan şüphelenerek yanına gelmeleri üzerine, sanığın suça konu mazgal demirlerini çaldığını söyleyerek kolluk kuvvetlerine çaldığı yerleri göstermek suretiyle katılan Belediyeye iade edilmesini sağladığının anlaşılması karşısında; somut olayda kesintisiz takip olmadığından hırsızlık eylemi tamamlandığı halde, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile sanık hakkında şartları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,
3-Sanığın (2) numaralı bozma nedeninde belirtildiği üzere yakalandığında suça konu demir mazgalları çaldığı yerleri göstererek henüz herhangi bir başvurusu olmayan katılana kolluk kuvvetleri tarafından soruşturma aşamasında tam ve eksiksiz olarak iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2019/8826, K. 2020/148, 7 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama