Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/8842 K.2020/147

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Her ne kadar tebliğnamede, müdafiinin yüzüne karşı verilen kararı süresinde temyiz etmediğinden bahisle temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği yönünde görüş bildirilmiş ise de kararın müdafiinin yokluğunda verildiği ve müdafiiye 02.04.2015 tarihinde tebliğ edilen hüküm müdafii tarafından 06.04.2015 tarihinde süresinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında;

Av. ...’ın, 21.01.2013 tarihinde sanığın kolluk tarafından ifadesi alındığı sırada hazır bulunduğu, kamu davasının açılması halinde iddianamenin kabulü kararı verilmesi ile müdafiilik görevinin ilgili Yönetmelik’in 7/1-a maddesi uyarınca sona erdiği, kovuşturma aşamasında sanığın müdafii talebinde bulunmadığı gibi anılan müdafii ile de hiç yüz yüze gelmediği, sanığın yokluğunda verilen kararın 07.04.2015 tarihinde duruşmada verdiği en son adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edildiği anlaşılmakta ise de, UYAP üzerinden yapılan sorgulamada sanığın tebliğ tarihinde ve halen ceza infaz kurumunda bulunduğu anlaşıldığından,