Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/8870 K.2020/150

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Güvenlik kamerası kayıtlarında görünen şüpheli şahsın Konya Emniyet Müdürlüğü tarafından bilinen ve tanınan şahıslardan olmaması sebebiyle asayiş polis ajandasında yayınlanan görüntülerden hareketle farklı illerdeki benzer olaylardan kimlik tespiti yapılan sanığa ait görüntü ve fotoğraflar ile Konya’da gerçekleşen iki ayrı erkek öğrenci yurdundaki şüpheli şahsın görüntüsünün karşılaştırılması sonucu şüpheli şahsın fiziki özelliklerinin sanığa benzemesi sebebiyle her iki olayı da sanığın gerçekleştirmiş olabileceğinin değerlendirildiği,

adliyede bilgi işlem biriminde görevli olan kişiden alınan 01.04.2015 tarihli raporda, yurda giren şahsın sanık olup olmadığı hususunda kesin bir kanaate varılamadığının belirtildiği, sanığın da görüntülerdeki şüpheli şahsın kendisi olmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; güvenlik kamerası kayıtlarının sanığın teşhise elverişli fotoğrafları ile birlikte bu konuda uzman Adli Tıp Kurumu ya da Polis Kriminal Labaratuvarına gönderilerek,

görüntü iyileştirme teknikleri kullanılması suretiyle sanığın fiili gerçekleştirip gerçekleştirmediğine ilişkin delillerin temyiz denetimine imkan tanıyacak şekilde ortaya konulması gerekirken, yetersiz ve hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporuna dayanılarak eksik kovuşturma sonucunda yazılı şekilde karar verilmiş olması,