Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/9039 K.2019/17717

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin, mala zarar verme suçundan kurulan hükme karşı yaptığı temyiz itirazının reddine dair 16/02/2012 tarihli ek karara ilişkin temyiz itirazının incelenmesinde:

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.600 TL olan adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebi üzerine mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı yasaya uygun bulunduğundan, temyiz isteminin reddine ilişkin 16/02/2012 ek kararın ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ...'ın, hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan 21/10/2015 tarihli hükümlere ilişkin temyiz itirazının incelenmesinde:

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1, 31/3 maddelerine uyan hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 01.03.2012 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 15.02.2013 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının suç tarihi olan 16/10/2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,