KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2019/9353 E., 2019/13418 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Suça sürüklenen çocuğa hırsızlık suçundan temel ceza belirlendikten sonra TCK’nun 143, 35, 31/3 ve 62. maddelerinin uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak sonuç cezanın 7 ay 23 gün olarak belirlenmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi,
2-Suça sürüklenen çocuğa mala zarar verme suçundan temel ceza belirlendikten sonra TCK’nun 31/3 ve 62. maddelerinin uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak sonuç cezanın 2 ay 6 gün olarak belirlenmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi,
3-CMK'nın 231/11. maddesinde belirtilen istisnalar dışında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına konu ilamdaki hükmün aynen kurularak açıklanması gerekirken önceki ilamda bulunmayan TCK'nın 51. maddesinin uygulanmaması gerekirken yazılı şekilde uygulanmış ise de; suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olması ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının aynı Kanunun 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,
4-İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla kişi ile ve gece vakti işlenmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nun 116/4, 119/1-c maddelerinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2019/9353, K. 2019/13418, 30 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama