Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/9391 K.2020/71

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların olay günü suça konu çantayı müştekinin ikametinin bulunduğu apartmandan çaldıkları anlaşılmakla, sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan bir dava açılmamış ise de bu hususta mahallinde zamanaşımı süresinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğinden sanıkların, kovuşturma aşamasında müştekinin zararını kısmen tazmin ettiklerinin anlaşılması karşısında; müştekiye kısmi iade nedeniyle ceza indirimine rızası olup olmadığı sorularak, sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/2-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulaması gerekirken rıza sorulmadan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması ve sanıklar hakkında sonuç cezanın 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine; 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak eksik belirlenmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.