Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/9414 K.2020/737

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanık hakkında düzenlenmiş olan İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nin 05/09/2014 tarihli sağlık kurulu raporuna göre sanığın 04.06.2014 tarihinde işlediği iddia olunan hırsızlık suçu yönünden psikotik bozukluk nedeniyle TCK’nın 32/2 maddesi kapsamında değerlendirilmesinin uygun olduğunun belirtildiği, Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin 29/06/2015 tarihli raporuna göre ise;

sanığın işlediği iddia olunan hırsızlık suçuna karşı olay sırasında bulunan rahatsızlığıyla bağlantı kurulamadığından ceza ehliyetinin tam olduğunun bildirilmesi karşısında, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi gereğince suçu işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda dosyada mevcut belirtilen tüm raporlar irdelenerek ve raporlar arasındaki çelişki de giderilmek suretiyle Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesi'nden

rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,